Umakyat akong may isang tanong Sa Ulap ba'y may pag-ibig na makasasalubong? May saysay ba ang bawat hakbang Sa mga dalisdis mong sinusubok Ang aking hangganan? Naglakbay akong kimkim ang isang panalangin Na sa Ulap nawa'y may pag-ibig na marating Hinanap ko ito sa mga luntian mong balat Sinipat ko ito sa iyong mga siwang at mga lamat Sinikap kong akyatin ang mga moog mong bato Niyakap ko nang mariin ang araw Hinagkan ko ang mga luha ng hamog Naki-indak sa saliw ng marahan mong ulan At ang hangganan mo ang aking tanglaw Ngunit nasaan ang pag-ibig na laman daw ng iyong kalupaan? Nasaan ang pangako ng iyong kariktan? Kung wala palang pag-ibig sa Ulap Saan kaya ito matatagpuan? Ngunit nagpatuloy ang aking krusada Sa pagpanaog ay may pagbati mula sa mga paruparo Sa pag-akyat nama'y umaawit ang mga ibon May himig din sa mga halik ng hangin At ang puso ko'y pumipintig nang matulin Saan nga ba sa daigdig ang pag-ibig Kung hindi sa ulap ito mararating? Matapos ang paglalakbay...
Scribbles from occasional daydreamings